MACLOST · TWÓR · TEKST

Izydor

4 D

Przewinięte w poprzek czerwieni podłogi
cienie bywalców

Rouge De Cadmium Fonce

malują przestrzeń czystymi barwami widma słonecznego.

O tej porze widok ten,
jakkolwiek inny każdego dnia,
uwielbiany jest przez przymrużone oczy biesiadników.

Gabriel pijąc piwo przemierza długość lokalu -
tam i z powrotem,
tam i z powrotem.

Nie irytuje to nikogo,
zresztą w tej okolicy jest znany
i wszyscy z zachwytem oglądają jego dzieła.

Spacer Gabriela przerwał mały chłopak w ciemnych okularach.
Marszczył ciągle czoło po czym poprosił artystę o autograf.
Gabriel zdziwił się nieco, ale nie odmówił.

-Masz jakieś pieniądze?

-Nie bardzo rozumiem...

-Sprzedam ci wyrok -
Twój synek będzie mógł się zemścić...

-Ja nie chcę umierać!

-Nie umrzesz.
Będziesz po prostu skazany.

-Poza tym ja nie mam syna...

-To prawda.
Nie masz syna,
ale to mało ważne...

-Po co to wszystko?...

-Chcę na tobie zarobić!
Usiądźmy przy tym wolnym stoliku.
Pokażę ci wzór.

-Jaki wzór?

-Nie rób ze mnie głupka, Gabrielu.
Wzór wyroku.

-To jest ten wyrok?

-O! Jest!

-Ale tu nic nie ma...

-Kup to ode mnie.

-Ty jesteś chory!

-Proszę,
proszę,
proszę...

W końcu Gabriel, nie chcąc być dłużej dręczony,
zapytał chłopaka o cenę tego przedstawienia.

-Mogą być papierosy.

Po chwili już go nie było.

Gabriel ochłonął nieco.
Wstał od stołu i przez chwilę wydawało mu się,
że to tylko działanie alkoholu wyzwoliło w nim ten koszmar.

Gdy sięgnął do kieszeni -
znieruchomiał.

Wyciągnął z niej pomiętą kartkę.

To było zaproszenie na bal...

na bal...