MACLOST · TWÓR · TEKST
Izydor
4 D
cienie bywalców
Rouge De Cadmium Fonce
malują przestrzeń czystymi barwami widma słonecznego.
O tej porze widok ten,
jakkolwiek inny każdego dnia,
uwielbiany jest przez przymrużone oczy biesiadników.
Gabriel pijąc piwo przemierza długość lokalu -
tam i z powrotem,
tam i z powrotem.
Nie irytuje to nikogo,
zresztą w tej okolicy jest znany
i wszyscy z zachwytem oglądają jego dzieła.
Spacer Gabriela przerwał mały chłopak w ciemnych okularach.
Marszczył ciągle czoło po czym poprosił artystę o autograf.
Gabriel zdziwił się nieco, ale nie odmówił.
-Masz jakieś pieniądze?
-Nie bardzo rozumiem...
-Sprzedam ci wyrok -
Twój synek będzie mógł się zemścić...
-Ja nie chcę umierać!
-Nie umrzesz.
Będziesz po prostu skazany.
-Poza tym ja nie mam syna...
-To prawda.
Nie masz syna,
ale to mało ważne...
-Po co to wszystko?...
-Chcę na tobie zarobić!
Usiądźmy przy tym wolnym stoliku.
Pokażę ci wzór.
-Jaki wzór?
-Nie rób ze mnie głupka, Gabrielu.
Wzór wyroku.
-To jest ten wyrok?
-O! Jest!
-Ale tu nic nie ma...
-Kup to ode mnie.
-Ty jesteś chory!
-Proszę,
proszę,
proszę...
W końcu Gabriel, nie chcąc być dłużej dręczony,
zapytał chłopaka o cenę tego przedstawienia.
-Mogą być papierosy.
Po chwili już go nie było.
Gabriel ochłonął nieco.
Wstał od stołu i przez chwilę wydawało mu się,
że to tylko działanie alkoholu wyzwoliło w nim ten koszmar.
Gdy sięgnął do kieszeni -
znieruchomiał.
Wyciągnął z niej pomiętą kartkę.
To było zaproszenie na bal...
na bal...