MACLOST · TWÓR · TEKST

Izydor

5 E

Marcel z ociąganiem wchodził po schodach.

Tutaj właśnie mieszkał.

Na czwartym, ostatnim już piętrze starej budowli
zauważył smukłą sylwetkę.

Panna ta przestępowała z nogi na nogę -
improwizowała chód.

W takiej nieokreślonej pozycji
spoglądała przez lekko uchylone otwory okienne.

Znudzona dalszym wpatrywaniem się w niebo
skierowała wzrok na Marcela.

Zjawiła się niespodziewanie.

Zakryła dłonią usta w geście zastanowienia.

Głowę miała spowitą białą chustą,
stąd niepodobna było określić kolor jej włosów.

Po ciele powabnie falowała czarna suknia.

Stała tak -
w kontraposcie -

jedną ręką zakrywając usta,
druga opierała na wyeksponowanym biodrze.


Po chwili kobieta otworzyła Marcelowi drzwi
do jego mieszkania.

Był zmieszany,
wszedł jednak za nią
i przekonał się,
że to nie jego dom.

Jak to możliwe?

Na ucieczkę było już za późno.

Tajemnicza dama wyskoczyła przez okno
a Marcel udał się do kuchni
by przygotować kawę.

W pokoju nie było już nikogo.

Na czwartym, ostatnim już piętrze
starej budowli
zauważył smukłą sylwetkę.

Improwizowała chód.

Spoglądała przez otwory okienne.

Następnie skierowała wzrok na Marcela...

Oni też przyjdą...