MACLOST · TWÓR · TEKST
Izydor
5 E
Tutaj właśnie mieszkał.
Na czwartym, ostatnim już piętrze starej budowli
zauważył smukłą sylwetkę.
Panna ta przestępowała z nogi na nogę -
improwizowała chód.
W takiej nieokreślonej pozycji
spoglądała przez lekko uchylone otwory okienne.
Znudzona dalszym wpatrywaniem się w niebo
skierowała wzrok na Marcela.
Zjawiła się niespodziewanie.
Zakryła dłonią usta w geście zastanowienia.
Głowę miała spowitą białą chustą,
stąd niepodobna było określić kolor jej włosów.
Po ciele powabnie falowała czarna suknia.
Stała tak -
w kontraposcie -
jedną ręką zakrywając usta,
druga opierała na wyeksponowanym biodrze.
Po chwili kobieta otworzyła Marcelowi drzwi
do jego mieszkania.
Był zmieszany,
wszedł jednak za nią
i przekonał się,
że to nie jego dom.
Jak to możliwe?
Na ucieczkę było już za późno.
Tajemnicza dama wyskoczyła przez okno
a Marcel udał się do kuchni
by przygotować kawę.
W pokoju nie było już nikogo.
Na czwartym, ostatnim już piętrze
starej budowli
zauważył smukłą sylwetkę.
Improwizowała chód.
Spoglądała przez otwory okienne.
Następnie skierowała wzrok na Marcela...
Oni też przyjdą...