MACLOST · TWÓR · TEKST

Terapia Stanu

3 Miasto bez godziny | część 2

Z ciemności
wyszli ludzie z wydziału.

Poruszali się szybko
i bez emocji,
jakby wykonywali czynność,
którą powtarzali
setki razy.

Miasto patrzyło obojętnie.

Nikt nie protestował.

Kilka osób
odwróciło wzrok,
zanim jeszcze
cokolwiek się wydarzyło.

Gabriel zrobił krok do przodu.

Potem się zatrzymał.

Maciej ruszył
bez oporu.

W pomieszczeniu
o popielatych ścianach
siedział Wiktor.

Na stole leżały dokumenty,
ale wyglądały bardziej
jak przeszkoda
niż narzędzie.

Przesuwał palcem
po krawędzi kartki,
jakby szukał miejsca,
w którym wszystko
stanie się prostsze.

— Nie lubię sytuacji
bez wyjścia.

— Wyjście zawsze istnieje.

— Potem wszyscy twierdzą,
że nie mieli wyboru.

Szelest papieru.

Pomyłka kartek.

Krótkie zamieszanie.

Przez moment
nikt nie był pewien,
kto właściwie jest kim.

W aktach widniał drugi zapis:
Jan —
syn ojca.

Nazwisko było inne.

Ojcowicz uśmiechnął się krzywo.

— Dwóch synów.
Jeden znika.
Drugi wraca do miasta.

To niczego
nie zmieniało.

Tłum za szybą
czekał na decyzję,
jak czeka się
na sygnał
do ruchu.

Tłum wybrał szybko.

Zawsze wybierał szybko.