MACLOST · TWÓR · TEKST

Terapia Stanu

2 Miasto bez godziny | część 1

Miasto nigdy
nie spało naprawdę.

Gasło tylko częściowo,
jak człowiek,
który zamyka oczy,
ale dalej słyszy
własne myśli.

Ulice trzymały wilgoć.
Lampy rozmywały twarze.
Obce rozmowy.
Urywane śmiechy.
Dźwięki naczyń.

Ktoś kłócił się
o drobne pieniądze.

Ktoś inny szedł szybko,
jakby się spóźniał,
choć nigdzie
nie było czasu.

Miasto zawsze wyglądało tak samo
wtedy,
gdy miało wydarzyć się coś,
czego później
nikt nie umiał nazwać.

W bramie stał Gabriel.

Obracał w palcach
cenny przedmiot,
jakby sprawdzał,
czy jeszcze należy do niego.

Czasem przybliżał go
do światła lampy.
Potem chował
w cień dłoni.

— Jeszcze mogę to odkręcić.

Nikt mu nie odpowiedział.

Na placu czekał Maciej.

Stał spokojnie,
jak punkt odniesienia
dla czegoś,
co już dawno
zaczęło się poruszać.

— Przyszedłeś.

— Nie mów tak,
jakbyś wiedział.

— Widzę tylko,
kiedy coś już ruszyło.

To było zdanie,
które powinno coś zmienić.

Ale nikt
nie zareagował.

Słychać było tylko
odległy stukot kroków.