MACLOST · TWÓR · TEKST
Terapia Stanu
1 Drzemka
Stały ton, cienki jak linia.
Kursor mruga.
Czeka.
Nowa funkcja.
Nowa nazwa.
Usunięcie starej.
Klik.
Błąd.
Jeszcze raz.
Herce skaczą.
Coś nie trzyma częstotliwości.
Powietrze ciepłe od pracy, która trwa dłużej niż noc.
Palce leżą na klawiaturze.
Bezruch.
Powieki cięższe od światła.
Zamknięcie oczu nie zmienia niczego.
Stukot trwa dalej.
Równy.
Mechaniczny.
Linie pojawiają się same.
Znikają same.
Nazwy inne, układ ten sam.
Usunięcie.
Przywrócenie.
Poprawka poprawki.
Klik.
Błąd.
Klik.
…
Stukot nie przyspiesza.
Otwiera oczy.
Ekran świeci tak samo.
Krzesło pamięta jego ciężar.
Klik.
Ten sam komunikat.
Wstaje powoli.
Podłoga chłodna.
Światło w łazience zbyt ostre.
Woda spływa, ale niczego nie zmienia.
Temperatura przesuwa się sama.
Stoi.
Łóżko przyjmuje go bez pytania.
Znowu.
Stukot jest gotowy wcześniej niż sen.
Foldery mają inne nazwy.
Pliki wracają w inne miejsca.
Poprawka kasuje poprzednią poprawkę.
Historia nadpisuje się bez końca.
Klik.
Błąd.
Klik.
Błąd.
Szare światło przeciska się przez okno.
Monitor nadal czuwa.
Brzęczenie już nie dochodzi z zewnątrz.
Stoi przy drzwiach.
Ręka na klamce.
Za nimi cisza.
Za plecami ekran.
Nie rusza się.
Świt powoli zwiększa jasność.