MACLOST · TWÓR · TEKST

Life ov Psi

3 Nie miałem za czym

Nie wiem, kiedy zaczęło się to dziać.
Coraz częściej byłem zmęczony. Coraz częściej nie mogłem się podnieść. Po paru krokach znów upadałem.
Modliłem się po psiemu, żeby ból nie był tak przytłaczający.
Oczy jeszcze próbowały coś widzieć. Wąchałem, ale zapachy były coraz bardziej nieuchwytne.
Oddychało się coraz ciężej. Z każdym wydechem myślałem, że może to już teraz.
Ale mój czas jeszcze nie nadchodził.
Pewnego dnia po prostu się nie obudziłem.
Myślałem, że to koniec.
A jednak los nie skończył ze mną.
Powoli stawałem na nogi. Po kilku krokach zrozumiałem, że łatwiej będzie iść na czterech łapach.
Nie wiedziałem, dokąd biegnę. Oczy już do mnie nie należały.
Poczułem się lekki.
Mogłem biec.
Co za frajda.
Biegłem coraz szybciej.
Mój węch wracał.
Warknąłem kilka razy.
Potem przestałem słyszeć własny głos.
Nie odwracałem już głowy.
Nie tęskniłem.
Nie miałem za czym.