MACLOST · TWÓR · TEKST
Terapia Stanu
7 Druga wersja domu | część 3
Deszcz zaczął padać
— Wiedziałem
że wyjdziesz
Usiedli obok siebie
— Nienawidzę cię
Ale bardziej nienawidzę siebie
że się cieszę
że żyjesz
Lucjan milczał
Nie było gotowych słów
Kiedy wrócił
dom był cichy
Aleksander siedział w gabinecie
bez światła
— Myślisz
że zawsze tu byłem?
— Też odchodziłem
— Wraca się czasem
nie dlatego
że się zrozumiało
tylko dlatego
że nie ma już gdzie udawać
— Mówisz o obowiązku
A sam odszedłeś
— Tak
Bez obrony
— Dom utrzymuje rytm
— Ludzie się zmieniają
Nad ranem
trzej mężczyźni
stanęli w jednym pokoju
— Całe życie mówiłeś
o obowiązku
— A sam odszedłeś
— Tak
Bez obrony
Cisza była ciężka
— Nie wiem
jak żyć bez tego miejsca
— Nie musisz wiedzieć
Coś w powietrzu puściło
Świt wszedł do domu
bez triumfu
Lucjan stał z torbą
przy drzwiach
Marcin pił kawę
— Idziesz
— Tak
— Kiedy wrócisz?
— Nie wiem
Aleksander pojawił się
w korytarzu
— Tym razem
odchodzisz inaczej
Lucjan skinął głową
Nikt go nie zatrzymywał
Kiedy zamykał drzwi
klamka była ciepła
jakby ktoś przed chwilą
ją trzymał
Wyszedł
Powietrze było chłodne
Kroki lekkie
W domu Marcin zgasił
jedną z lamp
Cień przesunął się po ścianie
inaczej niż zwykle
Aleksander zamknął księgę
bez pisania
Helen przymknęła drzwi
Na chwilę zabrzmiały
prawie tak samo
jak w noc powrotu
Marcin podniósł głowę
Uśmiechnął się lekko
Wrócił do pracy