MACLOST · TWÓR · TEKST

Terapia Stanu

7 Druga wersja domu | część 3

Pod latarnią stał Marcin

Deszcz zaczął padać

— Wiedziałem
że wyjdziesz

Usiedli obok siebie

— Nienawidzę cię

Ale bardziej nienawidzę siebie
że się cieszę
że żyjesz

Lucjan milczał

Nie było gotowych słów

Kiedy wrócił
dom był cichy

Aleksander siedział w gabinecie
bez światła

— Myślisz
że zawsze tu byłem?

— Też odchodziłem

— Wraca się czasem
nie dlatego
że się zrozumiało

tylko dlatego
że nie ma już gdzie udawać

— Mówisz o obowiązku
A sam odszedłeś

— Tak

Bez obrony

— Dom utrzymuje rytm

— Ludzie się zmieniają


Nad ranem
trzej mężczyźni
stanęli w jednym pokoju

— Całe życie mówiłeś
o obowiązku

— A sam odszedłeś

— Tak

Bez obrony

Cisza była ciężka

— Nie wiem
jak żyć bez tego miejsca

— Nie musisz wiedzieć

Coś w powietrzu puściło

Świt wszedł do domu
bez triumfu

Lucjan stał z torbą
przy drzwiach

Marcin pił kawę

— Idziesz

— Tak

— Kiedy wrócisz?

— Nie wiem

Aleksander pojawił się
w korytarzu

— Tym razem
odchodzisz inaczej

Lucjan skinął głową

Nikt go nie zatrzymywał

Kiedy zamykał drzwi
klamka była ciepła

jakby ktoś przed chwilą
ją trzymał

Wyszedł

Powietrze było chłodne

Kroki lekkie

W domu Marcin zgasił
jedną z lamp

Cień przesunął się po ścianie
inaczej niż zwykle

Aleksander zamknął księgę
bez pisania

Helen przymknęła drzwi

Na chwilę zabrzmiały
prawie tak samo
jak w noc powrotu

Marcin podniósł głowę

Uśmiechnął się lekko

Wrócił do pracy