MACLOST · TWÓR · TEKST
Terapia Stanu
16 Osąd sensu | część 2
Nie twarze.
Obecność.
— Oni niczego nie żądają —
powiedział cicho.
Görner uśmiechnął się lekko.
— To nie pomaga.
Światło rzucało nierówne cienie.
— Nadal pan szuka?
— Szukam momentu.
— Nie ma jednego momentu.
— Więc jest ich wiele.
— Zawsze.
Cisza zgęstniała.
— Gdyby było inaczej —
powiedział Keller —
mógłbym siedzieć
po pańskiej stronie.
— Siedzi pan.
Keller wstał.
Podczas transmisji
starsza kobieta
wstała z widowni.
— Mój syn był jedną z ofiar.
Nie mówiłam w jego imieniu.
Na sali zrobiło się cicho.
Jonas zgasił jedno ze świateł.
Twarze straciły ostrość.
Ktoś przestał notować.
Ktoś odłożył słuchawki.
Proces trwał dalej.