MACLOST · TWÓR · TEKST

Terapia Stanu

16 Osąd sensu | część 2

Keller zaczął śnić.
Nie twarze.
Obecność.

— Oni niczego nie żądają —
powiedział cicho.

Görner uśmiechnął się lekko.
— To nie pomaga.

Światło rzucało nierówne cienie.

— Nadal pan szuka?
— Szukam momentu.
— Nie ma jednego momentu.
— Więc jest ich wiele.
— Zawsze.

Cisza zgęstniała.

— Gdyby było inaczej —
powiedział Keller —
mógłbym siedzieć
po pańskiej stronie.

— Siedzi pan.

Keller wstał.

Podczas transmisji
starsza kobieta
wstała z widowni.

— Mój syn był jedną z ofiar.
Nie mówiłam w jego imieniu.

Na sali zrobiło się cicho.

Jonas zgasił jedno ze świateł.
Twarze straciły ostrość.

Ktoś przestał notować.
Ktoś odłożył słuchawki.

Proces trwał dalej.